اگر بار گران بودیم رفتیم                  اگر نامهربان بودیم رفتیم

!!!

با سلام بر قند عسلم

 و تمامی دوستای گلم(اسم نمی برم تا نگین پارتی بازی می کنی اسم اونو اول آوردی!!!)

بنا به دلایلی نیستم(به خا طر کنکور بچه ها و کار و زندگی واین حرفا)

ولی سعی می کنم هفته ای یه بار بیام بهتون سر بزنم. الان هم دارم اینا رو می نویسم دلم داره می پکه از دوری دوستان

ولی چه می شه کرد ، همینه که هست !!!

حالا من دارم زیادی خودم و تحویل بارون می کنم و گر نه می دونم که چشم دیدن منو ندارین

ولی خوب رو که نیست که سنگ پای ...

شوخی کردم

تو این مدت اگه بدی ، نا مهربونی یا هر چیز نا خواسته ای از جانب بنده دیدین به بزرگواری خودتون ببخشید

خیلی خیلی دوستون دارم

دلم براتون از همین الان شد اندازه سوراخ جوراب مورچه

آی آدم ها!
آی آدم‌ها كه بر ساحل نشسته شاد و خندانید!
یك نفر در آب دارد می‌سپارد جان
یك نفر دارد كه دست و پای دائم می‌زند،

روی این دریای تند و تیره و سنگین كه می‌دانید
آن زمان كه مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن،
آن زمان كه پیش خود بیهوده پندارید،
كه گرفتستید دست ناتوان را
تا توانی بهتر را پدید آرید،
آن زمان كه تنگ می‌بندید،
بر كمرهاتان كمربند،
در چه هنگامی بگویم من؟
یك نفر در آب، دارد می‌كند بیهوده جان قربان!!
آی آدم‌ها كه بر ساحل بساط دلگشا دارید!
نان به سفره، جامه‌تان بر تن؛
یك نفر در آب می‌خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می‌كوبد،
باز می‌دارد دهان، با چشم از وحشت دریده،
سایه‌‌هاتان را ز راه دور دیده،
آب را بلعیده در گود كبود و هر زمان بی‌تا بیش افزون،
می‌كند زین آب‌ها بیرون،
گاه سر، گه پا
ای آدم‌ها!!
او ز راه دور این كهنه جهان را باز می‌پاید،
می‌زند فریاد و امید كمك دارد؛
آی آدم‌ها كه روی ساحل آرام در كار تماشایید!
موج می‌كوبد به روی ساحل خاموش،
پخش می‌گردد چنان مستی به جا افتاده بس مدهوش،
می‌رود نعره‌زنان. وین بانگ از دور می‌آید:
ـ «آی آدم‌ها»...
و صدای باد، هر دم دلگزاتر،
در صدای باد، بانگ او رهاتر،
از میان آب‌های دور و نزدیك
باز در گوش آید این نداها
ـ «آی آدم‌ها»
 نیما یوشیج

تصور کن تصور کن اگه حتی تصورکردنش سخته

جهانی که هر انسانی تو اون خوشبخته خوشبخته

جهانی که تو اون پول ونژاد و قدرت ارزش نیست

جواب هم صدایی ها،پلیس ضد شورش نیست

نه بمب هسته ای داره،  نه بمب افکن نه خمپاره

دیگه هیچ بچه ای پاشو، روی مین جا نمی ذاره

همه آزاد آزادن ،همه بی درد بی دردن

تو روزنامه نمی خونی، نهنگا خود کشی کردن

جهانی رو تصور کن ،بدون نفرت و پارو

بدون ظلم خود کامه ،بدون وحشت و تابوت

جهانی را تصور کن، پر از لبخند و آزادی

لبالب از گل و بوسه ،پر از تکرار آبادی

تصور کن تصور کن اگرحتی تصورکردنش جرمه

اگه با بردن اسمش گلو پر می شه از سرمه

تصور کن جهانی رو که توش زندان یه افسانه است

تمام جنگای دنیا، شدن مشمول آتش بس

کسی آوای عالم نیست برابربا همن مردم

دیگه سهم هر انسانه، تن هر دونه گندم

بدون مرز و محدوده، وطن یعنی همه دنیا

تصور کن تو می تونی بشی تعبیر این رویا

من ستایشگر معلمی هستم که به من اندیشیدن را بیاموزد نه اندیشه ها را.

مرتضی مطهری

روز معلم را به سمیه ی عزیزم و همه ی دوستان گلم که تو این مدت خیلی چیزا ازشون یاد گرفتم تبریک می گم.

   امروز یکی از دوستان وبلاگی گلم مهری عزیزم، داغداره.گفتنش همیشه واسم    سخت بوده ولی از همین جا بهش تسلیت می گم و امیدوارم ما را هم در غم خودش شریک بدونه  ، ان شاا... غم آخرش باشه.

هنگامی که خداوند مرا هم چون سنگریزه ای در این دریاچه ی عجیب انداخت ، آرامش آن را بر هم زدم و بر سطح آن دایره هایی نا محدود پدید آوردم.

ولی هنگامی که به اعماق آن رسیدم ، مانند آن آرام شدم.

                                                                                                             ماسه و کف